کف‌کننده‌ها به دسته‌ای از سورفکتانت‌ها اطلاق می‌شوند که می‌توانند کشش سطحی آب را برای تولید کف کاهش دهند و در نتیجه حباب‌های هوا را در خمیر فلوتاسیون هوادهی قادر می‌سازند تا به ذرات معدنی انتخاب‌شده برای شناورسازی بچسبند.
ساختار مولکولی کفگیرها شباهت هایی به کلکتورها دارد. اکثر آنها سورفکتانت های آمفی پاتیک هستند که از هر دو گروه عملکردی قطبی و غیرقطبی- تشکیل شده اند.
یک سر مولکول دارای یک گروه قطبی است، در حالی که انتهای دیگر دارای یک گروه غیرقطبی-است. در مورد کلکتورها، گروه قطبی نسبت به مواد جامد (مواد معدنی) وابسته است، در حالی که گروه غیر قطبی نسبت به هوا وابسته است.
برعکس، گروه‌های قطبی کف‌سازها آبدوست (آب-دوست‌دار) هستند، در حالی که گروه‌های غیرقطبی آنها هوادوست (هوا-دوست‌دار) هستند. آنها با جهت دهی به طور خاص در رابط آب{4}}هوا، کشش سطحی آب را کاهش می دهند و در نتیجه اثر کف کنندگی ایجاد می کنند. این ترکیبات بیشتر به انواع غیر یونی و یونی دسته بندی می شوند. در میان آنها، سورفکتانت‌های غیریونی معمولاً از نظر تنوع، کارایی عملکردی و عملکرد کلی برتری دارند. کف‌کننده‌های غیریونی معمولاً فاقد ویژگی‌های جمع‌آوری هستند، در حالی که کف‌کننده‌های یونی معمولاً علاوه بر عملکرد کف‌کنندگی، دارای قابلیت جمع‌آوری هستند.
کفگیرها قابلیت جذب قوی در واسط گاز-آب دارند. در حالت ایده آل، کف کننده های برتر روی سطوح معدنی جذب نمی شوند. بیشتر کف‌کننده‌ها کشش سطحی آب را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهند، پراکندگی هوا را در خمیر کاغذ افزایش می‌دهند و بر اندازه حباب‌های هوای تشکیل‌شده در آن تأثیر می‌گذارند. به طور خاص، با افزایش اندازه و چگالی ذرات معدنی تحت شناورسازی، اندازه مورد نیاز حباب‌های هوا نیز باید افزایش یابد. علاوه بر این، این حباب ها نسبتاً پایدار می مانند و از ادغام حباب ها جلوگیری می کنند و تشکیل لایه فوم معدنی مورد نیاز برای شناورسازی موثر در سطح خمیر را تسهیل می کنند.
تولید حباب‌های هوا در خمیر فلوتاسیون اساساً به انواع مختلف مکانیسم‌های هوادهی و همزدن در تجهیزات شناورسازی و همچنین افزودن مقدار مناسب کف‌کننده به خمیر بستگی دارد.
کف کننده ها طبق تعریف سورفکتانت هستند. ساختار مولکولی آنها از گروه‌های عاملی غیرقطبی، چربی دوست (آب‌گریز) و گروه‌های عاملی قطبی، آبدوست (لیپوفوبیک) تشکیل می‌شود، بنابراین یک مولکولی به نام-به نام "ساختار دو دوست"- تشکیل می‌شود که میل ترکیبی هم برای آب و هم برای روغن دارد. گروه چربی دوست ممکن است یک گروه هیدروکربنی آلیفاتیک، آلی حلقوی یا معطر- یا چنین گروهی حاوی هترواتم هایی مانند اکسیژن یا نیتروژن باشد. گروه آبدوست معمولاً از گروه هایی مانند کربوکسیل، اسید سولفونیک، اسید سولفوریک، اسید فسفونیک، آمینو، نیتریل، تیول، هالوژن یا گروه های اتری تشکیل شده است.
هنگامی که یک عامل کف کننده به آب اضافه می شود، گروه های آبدوست خود را وارد فاز آبی می کنند در حالی که گروه های چربی دوست خود را وارد فاز روغن می کنند (یا به سمت هوا جهت می گیرند)، در نتیجه یک آرایش منظم در سطح مشترک یا سطح ایجاد می کنند. این آرایش منجر به کاهش کشش سطحی یا سطحی می شود. به طور کلی، یک محلول آبی که حتی مقدار کمی از عامل کف کننده را در خود دارد، خاصیت کف کنندگی از خود نشان می دهد.
